کد خبر: 83000

تاریخ انتشار: 1396/10/01 - 10:36

یلدا را به همان زیبایی که به ما رسیده گرامی بداریم

از این رسوم و آیین ها در تاریخ ایران عزیز کم نیست و چه فراوان است از یلدا، چهارشنبه سوری و….که حتی به خاطر ارج و قرب آن نزد نیاکان ما نام فرزندان خود را با آنها نام گذاری می کردند.

به گزاش صبح شفت؛ فرهنگ و تمدن ما ایرانیان دارای آداب و رسوم و باورهای عمیقی است که علی رغم عدم وجود تاریخ مکتوب و نوشتاری در مورد برخی از آنان، اما چنان زیبا و کامل به ما منتقل شده است که حتی اغلب نام انواع غذا ها و آجیل ها و دسر و…در آن به خوبی ماندگار شده است.

بطوری که یلدا را هندوانه و چهارشنبه سوری با ماهی دودی و سبزی و نوروز با حلوا و……عجین شده است. از این رسوم و آیین ها در تاریخ ایران عزیز کم نیست و چه فراوان است از یلدا، چهارشنبه سوری و….که حتی به خاطر ارج و قرب آن نزد نیاکان ما نام فرزندان خود را با آنها نام گذاری می کردند.

این آیین ها و رسوم کارکردهای زیادی نیز در اجتماعات انسانی داشت و دور هم جمع شدن ها فضایی صمیمی، دیدارهایی چهره به چهره و گفتگوهای دلنشین شبانه و انتقال میراث به نسل های آینده وصله رحم و….از حداقل ویژگی و کارکرد این مراسم بود.

چه زیبا بود و چه زیبا در بین ما آمد. پس ما هم در انتقال این میراث تاریخی خود را سهیم بدانیم. این را از این بابت می گویم چون نگران فرداهایی هستم که شاید اثری از این مراسم نباشد و آنجاست که بی هویتی نسل های آینده بخش از مرهون ناکارآمدی و ضعف ما در انتقال انگاره ها و میراث تاریخی است و آنگاه آیندگان ما با بی هویتی تمام با برنامه هایی چون جشن طلاق ، ازدواج سفید و سگ بازی، دور دورکردن در خیابان و ….فقط به دنبال فردگرایی های محض خود باشند که زیبنده نسل ایرانیان صاحب اندیشه و خرد نیست.

هرچند شاید بر اساس شرایط خاص اقتصادی و اجتماعی و بیشتر فرهنگی زندگی عصر مدرن،دیگر برای شب نشینی در شب یلدا رفتن به کنار تخت مادر بزرگ و پدر خود را در آسایشگاه سالمندان هم عار می دانیم چون تکیه بر مبل سلطنتی و قصه های اندرویدی و جملات بااحساس و لایک های دوستان فراوان در این صفحه چند اینچی گوشی آنقدر ما را گم کرده که مسیر سالن پذیرایی تا کابین یخچال را برای خوردن هندوانه شب یلدا را هم فراموش کرده ایم و یا یلدا را به صرف یک مهمانی تجملاتی در خانه خود یا دوستی با ذکر یک “سلام” و “خوش آمدید” در گوشه ای ورم کرده افتاده که دیگر به دنبال غذا های راحت الحلقوم و سریع الخوراک بوده و سپس با عبارت سوم یعنی” ببخشید مزاحم شدیم، بای” به پایان می بریم که این هم خود داستان دیگری دارد.
باقر رجبی ویسرودی- دانشجوی دکتری جامعه شناسی

دیدگاه کاربران

نظرات در انتظار تایید: 2

کل نظرات :1

ارسال دیدگاه

چندرسانه ای